มีสะพานแห่งหนึ่งที่วิศวกรหลายคนบอกว่าสร้างไม่ได้ — ลมแรง น้ำลึก หมอกหนา และกระแสน้ำที่รุนแรงที่สุดในอเมริกา แต่ในปี 1937 มันก็เกิดขึ้นจริง และยืนหยัดมาแล้วกว่า 87 ปี”
—
Golden Gate Bridge — สะพานแขวนที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของโลกและบทเรียนวิศวกรรมที่ยังคงสอนคนรุ่นใหม่Golden Gate Bridge ทอดข้ามช่องแคบ Golden Gate ที่เชื่อมอ่าวซานฟรานซิสโกกับมหาสมุทรแปซิฟิก เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1937 ออกแบบโดยวิศวกร Joseph Strauss ร่วมกับ Charles Ellis และ Leon Moisseiff ใช้เวลาก่อสร้าง 4 ปี และในช่วงเวลาที่เปิดใช้งาน Golden Gate Bridge คือสะพานแขวนที่ยาวที่สุดในโลก ด้วยความยาวช่วงกลาง 1,280 เมตร ซึ่งถือครองสถิตินี้อยู่นานกว่า 27 ปี
—
ความท้าทายที่ทำให้หลายคนบอกว่าเป็นไปไม่ได้:ก่อนที่การก่อสร้างจะเริ่มต้น ผู้เชี่ยวชาญหลายคนยืนยันว่าสะพานนี้สร้างไม่ได้ด้วยเหตุผลหลายประการ ช่องแคบ Golden Gate มีความลึกถึง 100 เมตร กระแสน้ำรุนแรงมาก ลมแรงและหมอกหนาตลอดปี และพื้นที่ตั้งอยู่ในเขตแผ่นดินไหวที่มีความเสี่ยงสูง แต่ Joseph Strauss เชื่อมั่นว่ามันเป็นไปได้และใช้เวลากว่า 20 ปีในการผลักดันโครงการนี้จนเป็นจริง
—
ความมหัศจรรย์ทางวิศวกรรมที่ซ่อนอยู่:
สีส้ม International Orange ที่ไม่ได้เลือกเพราะสวยสีส้มสดของ Golden Gate Bridge ไม่ได้เลือกเพราะความสวยงามอย่างเดียว แต่เพราะมองเห็นได้ชัดเจนในสภาพหมอกหนาของซานฟรานซิสโก ซึ่งช่วยเพิ่มความปลอดภัยให้กับเรือที่ผ่านใต้สะพาน นอกจากนี้สียังช่วยปกป้องเหล็กจากการกัดกร่อนของสภาพอากาศทางทะเลด้วย
ระบบลวดสลิงที่ทอจากลวดเส้นเล็กหลายหมื่นเส้นสายเคเบิลหลักแต่ละเส้นของ Golden Gate Bridge ประกอบด้วยลวดเหล็กขนาดเล็กกว่า 27,572 เส้นที่ถักทอเข้าด้วยกัน แต่ละเส้นมีเส้นผ่าศูนย์กลางเพียง 4.9 มิลลิเมตร แต่เมื่อรวมกันแล้วสายเคเบิลทั้งสองเส้นมีน้ำหนักรวมกว่า 24,500 ตัน และสามารถรับน้ำหนักรวมได้มากกว่า 250,000 ตัน
การออกแบบให้โยกได้เพื่อรับมือแผ่นดินไหวGolden Gate Bridge ออกแบบให้สามารถแกว่งและโยกตัวได้สูงสุด 8.5 เมตรในแนวราบเมื่อเกิดแผ่นดินไหวหรือลมแรง แทนที่จะออกแบบให้แข็งแกร่งและต้านทานแรง วิศวกรเลือกที่จะให้สะพานยืดหยุ่นและดูดซับแรงแทน ซึ่งเป็นหลักการที่ใช้ในวิศวกรรมทนแผ่นดินไหวสมัยใหม่อยู่จนถึงปัจจุบัน
ระบบความปลอดภัยที่ปฏิวัติวงการก่อสร้างในยุคที่การก่อสร้างสะพานเป็นงานที่อันตรายมาก Joseph Strauss ติดตั้งตาข่ายนิรภัยใต้สะพานตลอดการก่อสร้าง ทำให้มีคนงานที่รอดชีวิตจากการพลัดตกถึง 19 คน ซึ่งต่อมาพวกเขาตั้งชมรมที่เรียกตัวเองว่า “Halfway to Hell Club” ระบบตาข่ายนิรภัยนี้กลายเป็นมาตรฐานความปลอดภัยในงานก่อสร้างทั่วโลกต่อมา
—
ตัวเลขที่น่าทึ่ง:
ความยาวทั้งหมด 2,737 เมตร ช่วงกลาง 1,280 เมตร หอสะพานสูง 227 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ใช้เหล็กกว่า 83,000 ตัน และคอนกรีต 389,000 ลูกบาศก์เมตร ก่อสร้างเสร็จด้วยงบประมาณ 35 ล้านดอลลาร์ในปี 1937 รับรถยนต์กว่า 10 ล้านคันต่อปีในปัจจุบัน ได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของโลกสมัยใหม่โดย ASCE—
บทเรียนจาก Golden Gate Bridge:Golden Gate Bridge สอนเราว่าสิ่งที่คนส่วนใหญ่บอกว่าเป็นไปไม่ได้ มักเป็นไปได้ถ้ามีคนที่เชื่อมั่นพอที่จะไม่ยอมแพ้ Joseph Strauss ใช้เวลา 20 ปีในการผลักดันโครงการที่ทุกคนปฏิเสธ และในท้ายที่สุดสิ่งที่เขาสร้างได้กลายเป็นสัญลักษณ์ที่คนทั้งโลกรู้จัก
และยังสอนเราว่าความยืดหยุ่นมักแข็งแกร่งกว่าความแข็งแกร่ง สะพานที่โยกได้อยู่รอดมาได้กว่า 87 ปี ในขณะที่สิ่งที่ออกแบบมาให้แข็งและต้านทานมักแตกหักก่อน
คุณกำลังสร้างอะไรที่ทุกคนบอกว่าเป็นไปไม่ได้อยู่บ้างไหม? 
—
เรื่องน่ารู้ประจำวันเสาร์ โดย Interplug เพราะสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมักเริ่มจากความเชื่อมั่นที่คนอื่นไม่มี
