การฟังคือศิลปะ 
.
ฟังด้วยใจ ไม่ใช่แค่หู.
หลายครั้งเราคิดว่าการฟัง คือการใช้หูรับเสียง แต่ความจริงแล้ว การฟังที่แท้จริงต้องใช้ใจเป็นหลัก
.
เมื่อคนที่เรารักเล่าเรื่องให้ฟัง เราไม่ได้แค่รับรู้คำพูด แต่เราต้องรับรู้อารมณ์ที่ซ่อนอยู่ เราต้องเห็นความรู้สึกที่เขาไม่ได้พูดออกมา
.
การฟังด้วยใจ คือ:• หยุดทำสิ่งอื่นและมองหน้าเขา
• ไม่คิดว่าจะตอบอะไร ขณะที่เขากำลังพูด
• สังเกตสีหน้า ท่าทาง และน้ำเสียง
• ถามคำถามที่แสดงว่าเราใส่ใจ
.
เข้าใจก่อนที่จะต้องการให้เข้าใจ.
มนุษย์ส่วนใหญ่ชอบพูดมากกว่าฟัง เพราะเราต้องการให้คนอื่นเข้าใจเรา แต่ถ้าเราหันกลับไปเข้าใจคนอื่นก่อน ชีวิตจะง่ายขึ้นเยอะ
.
ลองคิดดู…
เมื่อเราโกรธใครสักคน ถ้าเราหยุดฟังเหตุผลของเขาก่อน ความโกรธอาจจะลดลง
เมื่อลูกทำอะไรแปลกๆ ถ้าเราฟังว่าเขาคิดยังไง เราอาจเข้าใจว่าเขาไม่ได้ตั้งใจทำร้าย
เมื่อเพื่อนดูหงุดหงิด ถ้าเราฟังปัญหาของเขาก่อน เราจะรู้ว่าเขาไม่ได้หงุดหงิดกับเรา.
ทำไมการฟังถึงเป็นศิลปะ?.
เพราะมันต้องใช้ความอดทน ความเมตตา และปัญญา
.
ความอดทน ในการไม่พูดแทรก ไม่ตัดสิน ไม่รีบให้คำแนะนำ
ความเมตตา ในการเปิดใจรับฟังแม้เราจะไม่เห็นด้วย
ปัญญา ในการรู้ว่าเมื่อไหร่ควรพูด เมื่อไหร่ควรเงียบ.
ลองทำวันนี้.
ท้าทายตัวเอง: วันนี้ลองฟังคนในครอบครัวหรือเพื่อนสนิท 1 คน ด้วยความตั้งใจจริงๆ
.
ไม่ดูโทรศัพท์ขณะที่เขาพูด
ไม่คิดว่าจะตอบอะไร ฟังจนเขาพูดจบ แล้วค่อยถาม “เธอรู้สึกยังไงบ้าง?”.
รับรองว่า ความสัมพันธ์ของเราจะดีขึ้น และเราจะเรียนรู้อะไรใหม่ๆ เกี่ยวกับคนที่เรารัก.
เทคนิคการฟังที่ดี:.
มองตาเขาขณะฟัง แสดงความสนใจ
ทวนสิ่งที่เขาพูด เพื่อให้แน่ใจว่าเราเข้าใจ
ถามคำถามเปิด เช่น “แล้วเธอรู้สึกยังไง?”
แสดงความเข้าอกเข้าใจ ไม่ใช่การตัดสิน
ให้เงียบช่วงหนึ่ง เผื่อเขาจะพูดต่อ.
ข้อความที่ควรจำ:.
“การฟังที่แท้จริง ไม่ใช่การรอคิว เพื่อจะได้พูด แต่เป็นการเปิดใจ เพื่อจะได้เข้าใจ”
.
เมื่อเราฟังด้วยใจ เราให้ของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดแก่คนอื่น นั่นคือ ความสนใจและเวลาของเรา
.
การฟังเป็นการลงทุนในความสัมพันธ์ที่ให้ผลตอบแทนสูงที่สุด
.
คนที่ฟังเก่ง จะมีเพื่อนเยอะ มีความสัมพันธ์ที่ดี และเรียนรู้ได้เร็วกว่าคนอื่น
.