Channel Tunnel

“มีงานวิศวกรรมชิ้นหนึ่งที่ต้องขุดเจาะจากสองฝั่งพร้อมกันใต้ทะเลลึก 40 เมตร โดยต้องมาบรรจบกันกลางทะเลด้วยความคลาดเคลื่อนไม่เกิน 30 เซนติเมตร — และทำสำเร็จในปี 1994”

—

Channel Tunnel — อุโมงค์ใต้ทะเลที่เชื่อมอังกฤษกับยุโรปและความลับของวิศวกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20

Channel Tunnel หรือที่รู้จักกันในชื่อ Chunnel คืออุโมงค์รถไฟใต้ทะเลที่เชื่อมเมือง Folkestone ในอังกฤษกับเมือง Coquelles ในฝรั่งเศส ผ่านใต้ช่องแคบอังกฤษ (English Channel) ระยะทางรวมกว่า 50 กิโลเมตร โดย 38 กิโลเมตรอยู่ใต้ทะเลลึก ทำให้เป็นอุโมงค์ใต้ทะเลที่ยาวที่สุดในโลกเมื่อเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1994 และยังคงถือสถิตินี้อยู่จนถึงปัจจุบัน

—

ความฝันที่ใช้เวลากว่า 200 ปีจึงเป็นจริง:

แนวคิดในการสร้างอุโมงค์เชื่อมอังกฤษและฝรั่งเศสมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1802 เมื่อวิศวกรชาวฝรั่งเศส Albert Mathieu เสนอแผนการขุดอุโมงค์ให้กับนโปเลียน โบนาปาร์ต แต่ความกังวลด้านความมั่นคงของอังกฤษทำให้แผนการถูกระงับซ้ำแล้วซ้ำเล่ามานานกว่า 180 ปี จนกระทั่งในปี 1986 รัฐบาลอังกฤษและฝรั่งเศสลงนามในสนธิสัญญาร่วมกัน และการก่อสร้างจึงเริ่มต้นขึ้นในปี 1988

—

ความมหัศจรรย์ทางวิศวกรรมที่น่าทึ่ง:

การขุดเจาะจากสองฝั่งพร้อมกัน

ทีมวิศวกรอังกฤษและฝรั่งเศสขุดเจาะจากคนละฝั่งพร้อมกันโดยใช้เครื่องขุดอุโมงค์ยักษ์ที่เรียกว่า Tunnel Boring Machine หรือ TBM ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางกว่า 8.7 เมตร เครื่อง TBM แต่ละเครื่องหนักกว่า 1,000 ตัน และขุดได้ความเร็วเฉลี่ย 150 เมตรต่อสัปดาห์ เมื่อทั้งสองฝั่งมาบรรจบกันกลางทะเลในปี 1990 ความคลาดเคลื่อนในแนวราบอยู่ที่เพียง 36 เซนติเมตร และในแนวตั้งเพียง 5 เซนติเมตร ซึ่งถือเป็นความแม่นยำที่น่าอัศจรรย์มากสำหรับงานขนาดนี้

โครงสร้าง 3 อุโมงค์ที่ออกแบบอย่างชาญฉลาด

Channel Tunnel ไม่ได้มีแค่อุโมงค์เดียว แต่ประกอบด้วย 3 อุโมงค์ที่วิ่งขนานกัน คือ อุโมงค์รถไฟขาไป อุโมงค์รถไฟขากลับ และอุโมงค์บริการกลางขนาดเล็กที่ใช้สำหรับการซ่อมบำรุงและอพยพฉุกเฉิน อุโมงค์บริการกลางนี้เชื่อมต่อกับอุโมงค์รถไฟทั้งสองด้วยช่องทางขนาดเล็กทุก 375 เมตร ซึ่งคือระบบความปลอดภัยที่ล้ำหน้ามากในยุคนั้น

ระบบกันซึมและป้องกันน้ำที่ซับซ้อน

การสร้างอุโมงค์ใต้ทะเลลึก 40 เมตรต้องเผชิญกับแรงดันน้ำมหาศาล วิศวกรออกแบบระบบผนังอุโมงค์ด้วยแผ่นคอนกรีตเสริมเหล็กที่ผลิตในโรงงานและนำมาประกอบในอุโมงค์ โดยมีระบบซีลยางและ Grout ป้องกันน้ำซึมเข้าหลายชั้น ระบบนี้ต้องทนทานต่อแรงดันน้ำ 10 บาร์ และยังต้องทนต่อการสั่นสะเทือนจากรถไฟที่วิ่งด้วยความเร็วสูงถึง 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

ระบบระบายอากาศและควบคุมอุณหภูมิ

อุโมงค์ยาว 50 กิโลเมตรต้องการระบบระบายอากาศที่ซับซ้อนมาก รถไฟที่วิ่งในอุโมงค์ผลักอากาศให้เกิดแรงดันสูงด้านหน้าและสุญญากาศด้านหลัง ระบบ Piston Relief Ducts ที่ติดตั้งทุก 250 เมตรช่วยระบายแรงดันส่วนเกิน ทำให้รถไฟวิ่งได้อย่างราบรื่นและประหยัดพลังงานมากกว่าที่ไม่มีระบบนี้ถึง 30%

—

ตัวเลขที่น่าทึ่ง:

ความยาวรวม 50.5 กิโลเมตร ใต้ทะเล 38 กิโลเมตร

ใช้ TBM กว่า 11 เครื่อง ขุดดินออกกว่า 8 ล้านตัน

ใช้คนงานกว่า 13,000 คน ตลอดระยะเวลาก่อสร้าง 6 ปี

ค่าก่อสร้างรวมกว่า 4,650 ล้านปอนด์ สูงกว่าประมาณการเดิม 80%

รถไฟ Eurostar ใช้เวลาผ่านอุโมงค์เพียง 35 นาที

ผู้โดยสารกว่า 400 ล้านคนใช้บริการนับตั้งแต่เปิดในปี 1994

—

บทเรียนจาก Channel Tunnel:

Channel Tunnel สอนเราว่าความฝันที่ดูเป็นไปไม่ได้อาจกลายเป็นความจริงได้ถ้ามีเทคโนโลยีที่ถูกต้อง ความร่วมมือที่แท้จริง และความกล้าที่จะเริ่มต้น แต่ยังสอนเราอีกบทเรียนที่สำคัญไม่แพ้กันคือการประเมินต้นทุนที่ถูกต้องตั้งแต่แรกคือสิ่งสำคัญที่สุดในงานก่อสร้างทุกขนาด เพราะ Channel Tunnel มีค่าใช้จ่ายสูงกว่าที่ประมาณไว้ถึง 80% และใช้เวลาคืนทุนนานกว่าที่วางแผนไว้มาก

คุณคิดว่าถ้ามีการสร้าง Channel Tunnel ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ควรเชื่อมประเทศไหนกับประเทศไหน? คอมเมนต์บอกกันได้เลยครับ