.
ในยุคที่ทุกคนแข่งขันกันเป็น เราลืมไปว่าการเดินช้าๆ บางครั้งกลับไปถึงเป้าหมายเร็วกว่า ความช้าไม่ใช่ความขี้เกียจ แต่เป็นการเลือกที่จะใช้เวลาอย่างรู้คุณค่า
.
การมองเห็นรายละเอียด เมื่อเราไม่รีบ จะสังเกตเห็นสิ่งสวยงามที่เคยมองข้าม
การตัดสินใจที่ดีกว่า เวลาในการคิดทำให้เราเลือกทางที่ถูกต้อง
ความสุขจากการเดินทาง ไม่ได้มีแค่จุดหมาย แต่ทุกก้าวก็มีค่า
พลังงานที่เหลือเฟือ ไม่เหนื่อยไปกับการไล่ตามสิ่งที่หนีไม่พ้น
.
•
เริ่มต้นวันด้วยความเงียบ ตื่นก่อนเวลาปกติ 15 นาที นั่งดื่มกาแฟ ชา หรือน้ำอย่างเดียว
•
กินอาหารด้วยใจจดจ่อ วางโทรศัพท์ ปิดทีวี สังเกตสี กลิ่น รสชาติ เคี้ยวช้าๆ
•
เดินเพื่อการเดิน เลือกเส้นทางที่สวยงาม สังเกตใบไม้ ฟ้า เมฆ คนที่เดินผ่าน
•
พูดช้าๆ คิดก่อนพูด เลือกคำที่มีน้ำหนัก ให้เวลาคนฟังได้ซึมซับ
•
อ่านหนังสือช้าๆ อ่านเพื่อความเข้าใจ ไม่ใช่เพื่อจบเล่ม หยุดคิดตามทุกย่อหน้า
.
.
เลือก 1 กิจกรรมที่จะทำช้าๆ ตั้งใจ
ตั้งเวลา 10 นาทีสำหรับการนั่งเงียบๆ
เดินช้าจากบ้านไปรถ หรือจากรถเข้าออฟฟิศ
กินมื้อหนึ่งโดยไม่ดูโทรศัพท์
นอนไม่ใช่เพื่อให้หมดวัน แต่เพื่อให้พักผ่อน
.
เวลาไม่ใช่ศัตรู แต่เป็นเพื่อนที่ดี ถ้าเรารู้จักใช้อย่างถูกวิธี ความรีบเร่งทำให้เราพลาดความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่กระจายอยู่ตลอดเส้นทาง การช้าลงไม่ใช่การเสียเวลา แต่เป็นการลงทุนกับคุณภาพของชีวิต
.
ธรรมชาติไม่รีบร้อน แต่ทุกอย่างสำเร็จตามเวลา เราก็เช่นกัน มีจังหวะและเวลาของตัวเอง
.
หายใจลึกๆ 3 ครั้ง ก่อนเริ่มทำอะไร
เดินจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งอย่างตั้งใจ
หยุดดูท้องฟ้า 1 นาที
ฟังเสียงรอบตัวโดยไม่ต้องตีความ
ยิ้มให้กับตัวเองในกระจก
.
ความช้าคือของขวัญที่เราให้กับตัวเอง เป็นการเลือกที่จะดำรงอยู่อย่างเต็มใจ ไม่ใช่เพียงแค่ดำรงชีวิตอยู่
.

